Vind ik leuk:

Uitbehandeld

07.11.2009

Bas, 22 jaar jong, en een geweldig mooi mens. Diverse malen heb ik het verhaal van Bas verteld. Bas was de jongen die liever 10 keer de Alpe op zou rijden i.p.v. het hebben van kanker…..Twee maal heeft hij de ziekte overwonnen, echter een aantal maanden geleden kwam de ziekte onverwoestbaar terug. Na een aantal chemo’s zou hij binnenkort de stamcellen van zijn broer krijgen. Er was hoop. Helaas is de kanker nu zo sterk dat het medische pad is opgehouden…Geen stamcellen voor bas, geen chemo, de behandelingen zijn stopgezet, en het is nog maar een kwestie van maanden….

Bas, we zijn er kapot van, wij strijden met je mee.

Opgeven is geen optie!

Van Bas:

Verdomme het is zover. Ik moet er toch over gaan schrijven want Dokter Lokhorst heeft het mij verteld. ‘Bas we kunnen hier niks meer voor jou doen’. BAM de kogel is door de kerk. Het is gezegd. Het is verdomme gezegd. Met stomheid geslagen. Wat moet ik nu dan? He Lokhorst? Wat hebben jullie dan in Gods naam gedaan de afgelopen focking 3 jaar. Waarom heb je mij dan zo verschrikkelijk ziek gemaakt? Waarom heb ik dan al dat geld opgehaald waarvoor?! Maar wat kan je zeggen… Ik weet niks zinnigs te zeggen, niemand weet wat hij moet zeggen. Niemand aan de telefoon die ik het verteld hebt weet wat hij moet zeggen.

Het ging gister, vrijdag 6 november zo. Bloedprikken van te voren om te kijken of ik de kuur überhaupt mocht hebben. Aangekomen op de dagbehandeling waren mij witte bloedlichamen 1.5. Niet erg hoog… Wat mij verontruste. Maar de verpleging had orders gekregen toch de kuur te geven. Dus ik in protest van ja maar de leuco’s zijn echt te laag hoor. Ik wil nog wel een keer bellen zei de verpleger. Doe dat maar zei ik. Lokhorst zal zo even langskomen was de melding na het 2e telefoongesprek.
Lokhorst kwam tijdens de kuur nog even kijken hoe het ging. Ik vroeg hem zit het nou? Volgens hem was nog langer wachten met de kuur niet handig omdat dan de klieren weer zouden kunnen gaan opspelen. Maar we moeten wachten met de rest van de pillen want de pillen werken op het beenmerg en dan zouden mijn leuco’s nog onder de 1.5 komen. En het infuus van vrijdag niet…Snap je het nog?

Nadat mijn kuur er voor de helft in zat. Kwam Lokhorst nog eens langs. Ik zei tegen hem dat ik me toch zorgen maakte om die dikke klieren want ik voel ze nu werkelijk overal. ZELFS in het bestraalde gebied!? Gordijn dicht. En Lokhorst weer voelen. Ja, ja klopt.

Nadat de kuur er volledig in zat zei de verpleging dat ik naar Lokhorst kon lopen in kamer 3. Oke dit klopt zei mijn gevoel. Ik zei tegen Pa dat we er slecht voor stonden. Toch maar naar kamer 3. Weer kon ik gaan liggen op de tafel. Weer voelen aan de klieren. Ja, ik heb genoeg gezien zei Lokhorst. Ga maar zitten.
Ja, het is erg agressief, ik denk niet dat we zo door kunnen gaan. Pa zegt, dus geen transplantatie?! Nee, Nee. Het is te agressief. We kunnen hier niks voor je doen. Ik heb nog gebeld met andere specialisten uit andere ziekenhuizen. En zei weten het ook niet meer. Maar man wat moet ik dan? Je laat me nu gewoon zitten. ‘Het spijt me’ hoor je dan. Maar hoe zit mijn toekomst er dan uit Lokhorst? ‘Maanden’…

Dat zullen we nog wel is zien zegt mijn hart in de auto terug naar huis. Kan me niet schelen of dit je kop in het zand steken reactie is. Het interesseert me niet. Nu is pas het moment dat ik furore kan maken. Wanneer iedereen je heeft afgeschreven opstaan en gewoon tegen iedereen in doorgaan. Dat is iets we ik ga doen. Alleen het medische pad stopt hier.

Uit http://www.weblog.basmulder.org

——————-

26-04-09
Vanmiddag zat ik lekker op de fiets en bedacht me dat ik eigenlijk wat meer met mijn blog moest doen,
maar op welke manier kon ik een leuke invulling geven aan mijn blog zonder dat t me elke week tijd kost.
Toen bedacht ik me wat meneer Zijlma me vertelde vrijdag.
Het is vrijdag 24 april en ik fiets van m’n werk naar huis, Johan de Wittlaan, dan rechtsaf de scheveningseweg op, langs het Vredespaleis en dan langs “de AnnA” hier werkt mijn buurvrouw.
Ik moest wachten voor het stoplicht en op dat moment passeert me een bekende man, ik moest even kijken wie het was, en toen wist ik het zeker, dat is Thomas’ vader! (#16) We hebben even staan praten en hij vertelde dat hij het erg leuk zou vinden als ik mijn monstertocht van Den Haag naar Drenthe en weer terug op mijn weblog zou
beschrijven, maar als ik van die training verslag uit breng moet dat ook van de Amstel Gold Race.
Dus kijk onder het kopje “memorabele trainingen” voor alle lange en memorabele trainingen.

———————————————————————————————

Ik wil iedereen een Gelukkig, Gezond, Voorspoedig en Winstgevend 2009 toe wensen.

Hallo,

Welkom op mijn site.

Op 4 juni 2009 ga ik 9 keer de Alpe d’Huez beklimmen T.b.v. de KWF Kankerbestrijding.
Mijn 2e doel is om ±20.000 euro op te halen. Waar dit geld aan besteed wordt leest u onder het kopje:
A-Care.
Voor 2009 heb ik een sponsorboekje laten maken en dit is gedrukt door PRC, Als u dit boekje wilt ontvangen mail
dan naar: frank.speksnijder@planet.nl