Vind ik leuk:

Pijn in mijn rug.

Daar begon het mee.
Eerst zachtjes, en in een week, 2 misschien werd het zo erg dat ik 6-8 ibuprofen 400mg innam binnen 7-8 uur.
Soms steken in mn rug bij het ademhalen.
Toch maar even naar de huisarts gegaan.
Overbelast zegt de dokter.
“Nou lekker is dat, kan ik trainen?”
- Nee
“Staan? Lopen? Zitten?”
- Ja, maar niet te lang in de zelfde houding.
“Hardlopen? Trappen lopen? Tillen?”
-Nee, zo min mogelijk
“Wat kan dan wel?”
- Rust houden.

Nou, als iets is dat ik niet wil, en kan, is het rust houden…

“Deurdonderen, moar verwacht van mie gien wond’ren”
-Benny Joling van normaal – deurdonderen

De dokter verwees me door naar de cesartherapeute.
Gelijk een afspraak gemaakt, en maar begonnen aan de therapie.
Oefeningetjes, de simpelste die je verzint.
Het voelt als revalideren, je wil wel maar je kan het niet (meer.)
Tillen of iets is er niet meer bij voor mij.
vandaag boodschappen gedaan, 6 x 1,5L cola gekocht, kostte gigantisch veel inspanning om er mee naar huis te lopen. Lopen op zich kost aardig wat energie.

Mn rug is overbelast, maar dat was een onderdeel/voorbode van overspannenheid.
alles vergeten, geen fut, etc.. erg vermoeid/vermoeiend.

Het enige dat ik nog kan, mag en wil is motor rijden.
Het is zelfs goed voor mijn rug omdat ik heel beheerst mn rug beweeg in bochten, en ik heb een rugprotector om die erg veel steun geeft.

Zoals in oorlogsfilms; (saving private Ryan dacht ik)
Wanneer een (aankomend) piloot voor de keuring moet;
“Please miss, Don’t take my wings”
Nu heeft mijn motor geen vleugels.
Maar soms krijg je dat gevoel wel.

Helaas moet je de consequenties dragen, en belangrijker nog, accepteren.
Dat laatste is moeilijk; Alpe d’HuZes; Mijn leven, alles deed ik er voor, fietsen, nachten door halen, etc.
Ik neem mijn fiets mee, en ik hoop s’morgens 1 keer, ongetraind, te kunnen fietsen.
Daarna daal ik af, en kleed ik me om, en stap op de motor.
Ik ga mee als ad6-Motard.
Iets waar ik me echt op verheug.
Al die andere zwoegende kanjers naar boven schreeuwen.
Maar ook vrachtwagens en dergelijke begeleiden.
Ik kan niet wachten!

Zoals Herman Houweling ongeveer schreef:

“Circle of influence”
Daar waar je geen invloed op hebt moet je accepteren
En kracht en energie halen uit datgene dat je nog wel kunt.